عشق داند

محمدرضا لطفی : تار

سال اجرا : 1359   /  سال انتشار : 1376

در نظر بازی ما بی خبران حیرانند

من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند

(جمله اول درآمد ابوعطا)

عاقلان نقطه پرگار وجودند، ولی

عشق داند که در این دایره سرگردانند

(جمله دوم درآمد ابوعطا)

جلوه گاه رخ او دیده من تنها نیست

ماه و خورشید همین آیینه می گردانند

(جمله سوم درآمد ابوعطا)

عهد ما با لب شیرین دهنان بست خدا

ما همه بنده و این قوم خداوندانند

(جمله اول حجاز)

مفلسانیم و هوای می و وطرب داریم

آه اگر خرقه پشمین به گرو نستانند

(اشاره کوتاه به یتیمک و جامه دران)

لاف عشق و گله از یار بسی لاف دروغ

عشقبازان چنین مستحق هجرانند

(جمله دوم حجاز)

مگرم چشم سیاه تو بیاموزد کار

ورنه مستوری و مستی همه کس نتوانند

(کرد بیات)

گر شوند آگه زاندیشه ما مغبچگان

بعد از این خرقه صوفی به گرو نستانند

(یتیمک اوج، تحریر اصفهانک و فرود)

( حافظ-غزلیات )

به کشت خاطرم جز غم نرویی

به باغم جز گل ماتم نرویی

به صحرای دل بی حاصل مو

گیاهی ناامیدی هم نرویی

(دشتستانی)

( باباطاهر-دیوان اشعار-دوبیتی ها )

به دشت افتاده مجنون زار و دلتنگ

چو سیل آورده چوبی در بن سنگ

به شب از آتش آه شرر بار

نماید دود و دم دامان کوهسار

(خسرو و شیرین)

غم عشقت بیابان پرورم کرد

هوای بخت بی بال و پرم کرد

به ما گفتی صبوری کن، صبوری

صبوری طرفه خاکی یر سرم کرد

(دشتستانی)

به روی دلبری گر مایل استم

مکن منعم، گرفتار دل استم

خدایا! ساربان آهسته میران

که مو وامانده این قافله استم

(دشتستانی)

عزیزا! کاسه چشمم سرایت

میان هر دو چشمم جای پایت

از آن ترسم که غافل  پا نهی باز

نشیند خار مژگانم به پایت

(دشتستانی)

تو دوری از برم دل در برم نیست

هوای دیگری اندر سرُم نیست

به جان دلبرم! که از هر دو عالم

تمنای دگر جز دلبرم نیست

(دشتستانی فرود به شور)

( باباطاهر-دیوان اشعار-دوبیتی ها )

گنبد مینا

ارکستر سمفونیک

آهنگساز : پرویز مشکاتیان

تنظیم : رضا درویشی

تار : داریوش پیرنیاکان

تنبک : همایون شجریان

سنتور : پرویز مشکاتیان

سال اجرا : ۱۳۷۴          سال انتشار : ۱۳۷۴

زکوی یار می آید نسیم باد نوروزی

از این باد ار مدد خواهی، چراغ دل بر افروزی

(درآمد ماهور)

چو گل گر خرده یی داری خدا را صرف عشرت کن

که قارون را زیان داد، سودای زر اندوزی

(گشایش)

چو امکان خلود ای دل! در این فیروزه ایوان نیست

مجال عیش فرصت دان به فیروزی و بهروزی

(خاوران)

طریق کام جستن چیست؟ ترک کام خود کردن

کلاه سروری آن است که از این ترک بردوزی

(زابل)

ندانم نوحه قمری به طرف جویباران چیست

مگر او نیز همچون من غمی دارد شبانروزی

(شکشسته ورود به چهارگاه)

جدا شد یار شیرینت کنون تنها نشین ای شمع!

که حکم آسمان این است اگر سازی و گر سوزی

(شوشتری برگشت به ماهور)

به عجب علم نتوان شد ز اسباب طرب محروم

بیا ساق! که جاهل را هنی تر می رسد روزی

(درآمد چهارگاه)

( حافظ-غزلیات )

دیدی ای دل! که غم عشق دگر بار چه کرد

چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد

(درآمد دشتی)

آه از آن نرگس جادو که چه بازس انگیخت

وه از آن مست که با مردم هوشیار چه کرد

(درآمد دشتی)

اشک من رنگ شفق یافت زبی مهری یار

طالع بی شفقت بین که در این کار چه کرد

(بیات راجع)

برقی از منزل لیلی بدرخشید سحر

وه که با خرمن مجنون دل افکار چه کرد

(عشاق)

ساقیا! جام می ام ده که نگارنده غیب

نیست معلوم که در پرده اسرار چه کرد

(عشاق)

آن که پر نقش زد این دایره مینایی

کی ندانست که در گردش پرگار چه کرد

(بیات راجع)

فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت

یار دیرینه ببینید که با یار چه کرد

(عشاق برگشت به دشتی فرود در شور)

( حافظ-غزلیات )

                                                                                                محمد امین