در اینجا شش اجرا از قطعه دخترک ژولیده اثر استاد وزیری آورده شده است:

1-      اجرای گروه استاد پایور(صدا) 482 کیلوبایت

2-      اجرای سلو با تار استاد وزیری(صدا) 654 کیلو بایت

3-      اجرای سلو با تار استاد هوشنگ ظریف (صدا) 1/3 مگابایت

4-    اجرای سلو با سنتور پژمان آذرمینا(فیلم) 9/4 مگابایت

5-      اجرای گروهی با تنظیم استاد مشکاتیان (صدا) 735 کیلوبایت

6-      اجرای گروهی با تار آقای خبازی - سنتور آقای سیامک آقایی- تنبک جناب بهمن رجبی (فیلم) 5/12 مگابایت

قضاوت بر عهده شما البته با معذرت از حجم بالای برخی فایلها امیدوارم در دانلود دچار مشکل نشوید

نوع صندلی

صندلی انتخابی شما برای نشستن پشت میز سنتور باید هماهنگ با اندازه ی میز و قد و قامت شما باشد و از میزسنتور، بلند تر یا خیلی کوتاه تر نباشد، وقتی روی صندلی نشسته اید احساس راحتی نمایید و تسلط کافی بر روی میز و ساز داشته باشید. به این موارد دقت نمایید:

• موقع تمرین یا اجرا به صندلی تکیه ندهید .
• لبه ی صندلی ننشینید.
• نیمی از صندلی را اشغال نمایید.
• طوری روی صندلی بنشینید که آرنج و دست به پشت صندلی اصابت نکند.
• موقع تمرین یا اجرا حتی المقدور روی مبل ننشینید.
• از صندلی یا مبلی که دسته دارد استفاده نکنید، چون سبب می شود، دست یا آرنج به دسته های مبل یا صندلی اصابت کند و از سرعت عمل کاسته شود.
• سعی کنید تا حد امکان موقع تمرین یا اجرا روی مبل یا زمین ننشینید.
• اگر به دلایلی مجبور شدید برای نواختن سنتور روی زمین بنشینید ، باید به نحوی قرار بگیرید ؛ که تسلط کافی بر آن داشته باشید و دستها به زانو برخورد نکند.

نوع میز سنتور

همانطورکه میدانیم برای نواختن سنتور حتما به میز مخصوص احتیاج داریم. اما این میز باید چه خصوصیاتی داشته باشد؟

معمولا میزهای سنتور انواع مختلف دارند که به چند نوع آن اشاره می کنیم:

1.  میزهایی که اندازه ی آنها ثابت است و معمولا اندازه ی پایه های جلو 60 سانتی متر ، پایه های عقب 62 سانتی متر ،طول صفحه ی روی میز 90 سانتی متر و عرض آن 35 سانتی متر و شیب سطح میز 2 سانتی متر می باشد که شاید میزهای مشابه با اندکی تفاوت در سایزهای آن موجود باشد. اندازه های ذکر شده مناسب برای یک فرد با قامت متوسط است.

2.  میزهایی که از نظر ارتفاع می توان آنها را تغییر داد و به اندازه ی دلخواه و مناسب تنظیم نمود. چون این نوع میز قابل تنظیم می باشد ، هر فرد با هر قامت و جثه ای می تواند به راحتی از آن استفاده نماید . در این نوع میزها صفحه ی روی آن به اندازه ی صفحه ی زیرین سنتور می باشد و برای سنتور بسیار مناسب است.

نمونهای دیگر از میزهای قابل تنظیم به نحوی است که وقتی سنتور روی آن قرار می گیرد ، فقط قسمت میانی آن روی میز می باشد و دو طرف سنتور آزاد است. این نوع میز دارای اشکالاتی است از جمله انکه در صدای حاصله از ساز تاثیر دارد و سبب می شود که صدا منعکس گردد ، یا اینکه موقع نواختن یا در کنسرت دست یا زانو به میز یا سنتور برخورد نماید که احتمال افتادن سنتور می باشد.

·    میزی را انتخاب کنید که پایه های آن ثابت و محکم باشد و به گونه ای نباشد که لرزش ساز آن را به حرکت در آورد .

·    برای اینکه از انعکاس صدا در فاصله ی میز و سنتور جلوگیری شود ، می توان از قطعه ای موکت یا وسیله ای همانند آن سطح میز را پوشاند .

·    شیب روی سطح میز به این دلیل است که نوازنده بتواند بر ساز تسلط بیشتری داشته باشد و هنگام نواختن در قسمت خرک های آخر به راحتی بر آنها مسلط باشد.اگر سطح میز شما شیب ندارد یا شیب آن کم است ، می توانید از شیئی مانند جعبه ی مضراب استفاده نمایید، به طوری که جعبه ی مضراب در زیر سنتور ، قسمت کلاف بالایی ساز قرار بگیرد .البته این کار صدای سنتور را وسیع و اکودار می کند.

صحیح نشستن پشت میز سنتور

برای تمرین کردن و نواختن ساز وقتی روی  صندلی می نشینید به صندلی تکیه ندهید، نیمی از صندلی را اشغال نموده و بقیه آزاد باشد. پاها را به نحوی قرار دهید که یک زاویه 90 درجه تشکیل دهد، فاصله بین آن ها زیاد نباشد و نزدیک به هم قرار گیرند. بعضی از افراد هنگام نواختن ساز حرکت های زیادی به بدن خود از جمله پاها و سر می دهند که این حرکت ها در نظر بیننده زیبا نیست و نکته ی مهمتر این که انرژی شما سریع تحلیل می رود ، در نتیجه خیلی زود احساس خستگی می کنید. زمانی که قطعه ای را تند اجرا می کنید، بدن در حد متعادل حرکت هایی دارد که به سبب سرعت بالای قطعه ای است که اجرا می نمایید، این امر طبیعی است البته اگر در حد افراط نباشد. در نظر بگیرید یک نوازنده ویلن وقتی با حرکت هر آرشه حرکت  کند و سر خود را تکان دهد ، پاها را جا به جا نماید ،... حرکات او در نظر فرد نظاره گر جلوه خوبی ندارد. اما زمانی که با وقار هر چه تمام تر آرشه را به حرکت در آورد بر زیبایی نواختن او می افزاید. یک نوازنده ی سنتور نیز چنین حالتی دارد. حرکت های اضافی باعث می شود که حتی اگر قطعه بسیار زیبا اجرا شود ، از نظر بیننده ارزش خود را از دست دهد.

تذکر:

·        هنگام نواختن و تمرین روی ساز خم نشوید و به اصطلاح قوز نکنید.

·        سر خود را ثابت بگیرید و به نحوی باشد که به سمت راست یا چپ متمایل نگردد.

·    طوری رو به روی ساز قرار بگیرید که به سه ناحیه تسلط کافی داشته و دقیقا رو به روی قسمت مرکزی ساز باشید. چون اگر به یک سمت تمایل داشته باشید ، مثلا در سمت راست ساز بنشینید به ناحیه سوم تسط ندارید و برای نواختن روی سیم های آن ناحیه باید به همان سمت خم شوید و در مورد نواحی دیگر نیز به همین منوال خواهد بود. عدهای از هنرجویان مبتدی عادت دارند برای اجرای هر ناحیه ساز را جا به جا کنند که این کار نیز بسیار اشتباه می باشد. پس سعی کنید در مدت تمرین و نواختن بدن خود را ثابت نگه دارید و برای نواختن هر ناحیه به آن سمت حرکت نکنید، فقط مضراب به وسیله ی دست مایل به سوی آن پوزیسیون (ناحیه) حرکت نماید.

·    هنگام تمرین و نواختن سازپاها ثابت باشند.اگر ضرب پا می گیرید ، موزون با قطعه یا آهنگی باشد که می نوازید.

·    دست به شکلی قرار بگیرد که از قسمت بازو و ساعد یک زاویه 90 درجه تقریبی بسازد و از بدن فاصله ی زیادی نداشته باشد و تقریبا موازی با بدد قرار بگیرد و ماهیچه های دست منقبض نشود.

·    زمانی که قطعه ای را با سرعت بالا اجرا می نمایید چشم را به نقطه ی مرکزی سنتور متمرکز کنید ، این امر سبب می گردد سر با حرکت مضراب ها روی صفحه ی سنتور گردش نکند و از حرکت بیش از حد بدن نیز جلوگیری شود. وقتی به یک نقطه ی ثابت روی سنتور نگاه کنید ، می توانید سه ناحیه را در نظر داشته باشید.

منبع:روش تمرین سنتور

اولين شب اجراي اركستر ملي در تالار وحدت:

اولين شب اجراي اركستر ملي در تالار وحدت با تاخير حدود ۵۰ دقيقه اي همراه بود كه علت آن در خبر زير آمده است. عكس زير از اولين شب اجراي اركستر ملي (چهارشنبه ۴ ارديبهشت ۸۷) توسط اينجانب گرفته شده است.

براي دريافت عكس به اندازه بزرگ روي لينك زير كليك كنيد:

 عكس از اركستر ملي ايران به رهبري استاد فرهاد فخرالديني

در پايان برنامه هم قطعه "اي ايران" ساخته زنده ياد روح ا.. خالقي با صداي علي مينوسپهر اجرا شد و در قسمت دوم قطعه استاد فخرالديني رو به سمت تماشاگران به رهبري اركستر پرداختند كه بسيار مورد توجه و تشويق حضار قرار گرفت.

                                                                                                             محمد - امين

فخرالديني:انتظار ما از معاونت هنري بيش از اينها بود

خبرگزاري ميراث فرهنگي_فرهنگ و هنر_ نخستين برنامه ارکستر ملي ايران در سال 87، به دليل تحويل ديرهنگام سالن به ارکستر با تاخير 45 دقيقه اي آغاز شد که اعتراض هاي زيادي را نيز از طرف تماشاگران به همراه داشت.

هنگامي که "فرهاد فخرالديني"، رهبر ارکستر ملي ايران  با تشويق تماشاگران به روي صحنه آمد، پيش از آغاز برنامه گفت:« اين تاخير را به پاي ما نگذاريد، چون ما هيچ نقشي در اين زمينه نداشتيم.پيش از اجراي کنسرت برنامه تئاتر در اين سالن به اجرا درآمد که با تاخير هم به پايان رسيد. به همين دليل برنامه ما هم دير شروع شد، چون زمان نيم ساعت براي آمده کردن يک ارکستر 130 نفره زمان کمي است. انتظار ما از معاونت هنري و تالار وحدت بيش از اين شرمنده مردم نکنند.»

برنامه جديد ارکستر ملي با رهبري دو نوازنده با تجربه ارکستر همراه بود که فخرالديني پس از گلايه از اين مديريت برنامه ها، به توضيح درباره دلايل اين تغيير در ارکستر پرداخت و از همراهي اين نوازنده ها  در رهبري برنامه اي آينده ارکستر خبر داد.

قطعه آغازين اين برنامه "آفرينش" نام داشت که فخرالديني آن را 10 سال پيش همزمان با آغاز به کار ارکستر ساخته بود. خورشيد، ماه، آتش؛ خاک؛ رويش(حيات)؛ معراج(کمال) 4 موومان اين قطعه را شامل مي‌شدند.

قطعه بعد "لولاک" در سه قسمت عام الفيل، بعثت و لولاک نام داشت که "مازيار حيدري" آهنگسازي و رهبري آن را برعهده داشت.

اين قطعه که با تمي حماسي آغاز شد، ايده اصلي آن بر اساس حديث قدسي"لولاک لما خلقت الافلاک" شکل گرفته بود.

"معراج" ساخته "علي اکبر قرباني" که توسط خود او نيز رهبري شد، پايان بخش، قسمت اول برنامه ارکستر بود.

بعد از يک تنفس 15 دقيقه اي ارکستر با تشويق تماشاگران به روي صحنه آمد.

قطعه "محمد آخرين مرسل" توسط شهرام توکلي آهنگسازي شده بود که توسط خود او هم رهبري شد.

"هماي رحمت" نيز قطعه پاياني اين بخش بود که گزيده اي از موسيقي سريال امام علي بود که با رهبري فخرالديني اجرا شد.

منبع: خبرگزاري ميراث فرهنگي