بزرگداشت استاد فرامرز پايور در فرهنگسراى هنر برگزار مى شود. سازمان فرهنگى هنرى شهردارى تهران اواخر خردادماه بزرگداشتى براى استاد فرامرز پايور آهنگساز و نوازنده سنتور برگزار مى كند. پايور به دليل كهولت سن و بيمارى در اين بزرگداشت شركت نمى كند، اما پيام اين هنرمند و فيلمى از او كه براى همين بزرگداشت تهيه شده ارائه مى شود. استاد فرامرز پايور در سال 1311 در تهران متولد شد. پدرش استاد زبان فرانسه و علاقه مند به نقاشى بود و تابلوهاى زيادى از او به يادگار مانده است. پدربزرگش مصورالدوله، نقاش مخصوص دربار قاجار بود و آثارش در كاخ هاى گلستان و صاحبقرانيه نگهدارى مى شود. پايور در هفده سالگى آموختن موسيقى را در مكتب استاد صبا آغاز كرد و در مدت شش سال رديف موسيقى را فراگرفت. پيشرفت او در اين زمينه چنان بود كه توانست بارها در كنار استاد خود به روى صحنه رود و آثارى را در راديو ضبط كند. تحصيلات ابتدايى و متوسطه او در دبستان عسجدى و دبيرستان دارالفنون تهران به پايان رسيد و در سال 1331 وارد خدمت نظام شد و يك سال بعد به استخدام وزارت دارايى درآمد. بعد از درگذشت صبا در سال ،1336 پايور به آموخته هاى خود قناعت نكرد و نزد استادانى چون عبدالله دوامى، موسى معروفى و نورعلى خان برومند به فراگيرى رديف درويش خان، ميرزاعبدالله پرداخت و دانش موسيقى ايرانى را به خط نت درآورد و اين گنجينه گرانبها را از خطر تحريف، فراموشى و نابودى حفظ كرد. از مهمترين آثار او رديف آوازى موسيقى ايرانى به روايت استاد عبدالله دوامى، مجموعه تصنيف هاى قديمى از ساخته هاى عارف، شيدا، سماع حضور، مجموعه آثار درويش خان و ركن الدين مختارى بوده است. فعاليت اصلى او از سال 1334در اداره كل هنرهاى زيبا آغاز شده و همزمان با تدريس در هنرستان موسيقى ملى برنامه هايى را نيز براى تكنوازى و همنوازى ارائه كرد. با تاسيس تالار رودكى (سال 1346)، بر فعاليت هاى اجرايى او افزوده شد و بسيارى از آثار استادان گذشته را با ذوق و سليقه خاص خود تنظيم و همراه با خوانندگان معروف آن زمان در اين تالار اجرا كرد. درك عالى او از رمزها و نكته هاى دقيق موسيقى ايرانى، استعداد كم نظيرش در شناختن گوشه هاى رديف و تكنيك ممتازش در نوازندگى سنتور سبب شده است تا او را استادى برجسته در اين زمينه بشناسند.

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست،

                    هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود، صحنه پیوسته بجاست

                                                                                     خرم آن نغمه که مردم بسپارند بیاد

                                                                                                              محمد امین